หลังจากเหตุการณ์จลาจล

       วันนี้ขอเขียนเรื่องของนักการเมืองต่อหลังจากเหตุการณ์จลาจลสงบลง  ท่านเชื่อหรือไม่ถึงแม้ว่าจะผ่านการประชุมรัฐสภาแล้ว  แต่นักการเมืองของไทยยังไม่มีน้ำใจนักกีฬากันเลยสักคน  ในเกมนั้นหากแพ้ก็ต้องจบ เมื่อไม่จบมันก็ไม่มีทางที่ประเทศชาติจะสงบลงได้

ครับมี ส.ส.  ส.ว. บางท่านที่พูดในเรื่องนี้  แต่ส่วนใหญ่ก็แบ่งฟากชัดเจน ชัดขนาดไหน ขนาดโกหกกันเห็นๆ  ผมก็ไม่ค่อยพอใจกับรัฐบาลที่เข้าสลายการชุมนุม แต่จะดีมากหากไม่เกิดการชุมนุมขึ้นมา  ครับหลายท่านต้องการนำเสียงประชาชนมาต่อรองกับระบบรัฐสภาหากฝ่ายตนแพ้และเพรี้ยงพร้ำไป  แต่มันต้องเป็นเรื่องที่รับไม่ได้จริงๆ และต้องชุมนุมกันอย่างสงบ ไม่มีการปลุกระดม  แต่ต้องปลุกจิดสำนึกของคนให้ตื่นและเห็นความจริง และต้องเล่นในเกม อย่าเล่นนอกเกมถึงขนาดต้องโกหกกันหน้าด้านๆ เลย ไม่ต้องมาแบบพกอาวุธ ติดระเบิดและยุยงให้เกิดความวุ่นวายเลย  ถ้าคุณไม่ออกนอกที่มั่น  ถ้าคุณยอมเสียสละ (การชุมนุมใดไม่มีการเสียสละชีวิต มีการ์ดคอยคุมหัว กลัวตายอย่าไปชุมนุมกันเลยดีกว่า) ถ้าการชุมนุมของคุณมันเป็นชองจริงไม่มีใครกลัวตายหรอกครับ ดูจากประวัติศาสตร์เก่าๆ มีการตายทั้งนั้นแหละ และมีทุกประเทศด้วย  และผมก็ไม่คิดด้วยว่าวันที่ สนธิ โดนลอบยิงนั้นมีบางท่านพูดผ่านทีวี วาจาไพเราะ แต่เต็มไปด้วยความแค้น และเหมือนจะท้าตีท้าต่อย ก้าวร้าว พูดจริงๆครับถ้าเด็กเห็นจะว่าอย่างไร ผมฟังแล้วก็อยากลุกขึ้นต่อย คนมันจะโดนฆ่าอยู่แล้ว ตำรวจไม่รู้หรอกว่ามีคนจะดำเนินการตอนไหน ถ้าไม่อยากโดน ก็ทำเหมือนอดีตนายกทักษิณสิหาที่นอนไปเรื่อย ผมว่าพูดกันดีๆ น่ารักๆ ก็จะดีกว่านะครับ อย่าเอาอารมณ์เข้าแทรกไม่งั้นมันจะเกิดการยั่วยุ แล้วมันต่างจากเสื้อแดงตรงไหน

ยอมรับความจริงกันมั่งครับเล่นในเกม ยอมรับในเสียงข้างมาก แม้มันจะเหี้ยขนาดไหนก็เหอะ  ถ้าอยากได้ของดี คุณก็ต้องนำของดีเข้าหาชุมชน ไปอธิบายซะว่าการเมืองมันเป็นอย่างไร ประชาชนควรทำอย่างไร และ นักการเมืองมีหน้าที่อะไร ผู้ไฝ่หาประชาธิปไตรเค้าควรทำอย่างไร        แต่ขอร้องเถอะครับ ยอมรับความจริง เลิกปลุกระดมความคิดที่ผิดๆ แล้วต่อสู้ด้วยปัญญา ต่อสู้โดยสันติวิธี

     อนึ่งขอขอบคุณรัฐบาลด้วยครับที่หยุดยาวให้ผม และผมได้ยินข่าวเสื้อแดงจะชุมนุมอีกครั้งก็ขอให้สนุกสนานกันให้มากๆ ผมจะได้มีวันหยุดเพิ่มอีก และประเทศชาติก็จะล่มจมมากกว่านี้ นี่พูดประชดนะครับอย่าเอาเป็นจริงเป็นจังเลย